එරබදු!

අවුරුද්ද වෙනුවට අරගලය තෝරාගත් සහුර්දයින් තවමත් ගාලු මුවදොර පිටිය තනි නොකර, නිවෙස්වල සිටින කිරිබතක් උයා කැවිල්ලක් කන අප සැමගේ ජිවිත වල දිශානතිය තීන්දු කරන සටනක නියැලී සටින මොහොතක නිකන් අවුරුදු නෑ වගේ හැඟීමක් නොවලකණු හෙයින් මෙසේ සටහනක් ලියන්නට ඉටා ගතිමි. 

 නාම මාත්‍රික නිදහසකින් අවරුදු 74ක් ඉකුත් වූ පසුවද අප සිටින ආස්ථානය කුමක්ද යන්න තෝරා ගැනීමට සමීකරණ ප්‍රමේයයන් අනවශ්‍යය. කෙසේ වෙතත් වසර 74ක් තිස්සේ අතු ඉති ලමින් පමණක්ව උස්වුන ලාංකීය වෘක්ෂ රාජයාගේ අතු ඉති මුදුනින් එරබදු කැකුලක් හටගෙන තිබේ. එහෙයින් එය තවදුරටත් නිර්-ඵල වෘක්ෂයක් නොවනු ඇත. මක් නිසාද මල් පිපෙන ගසක ගෙඩි හට ගැනීම ස්ථිර බැවිනි.ඉතින් මිතුරනි මෙය පරාගණයට කාලයයි! 

මිත්‍ර වරුනි ගස අඩි විසි පහක් ඇතී 

පත්‍ර විතරමයි ගෙඩි මල් කිසිත් නැතී 

වෘක්ෂ දේවතාවොත් පිට මග ම යතී 

මුත්‍ර කරන්නට විතරක් මුලට එතී 

සාර සුබාවට ගස වැඩෙමින් රුවට 

සාර සියක් අතු ඉති වැනුණත් අවට 

බෝධි සත්වයින්ගේ හෙවණට ඉහට 

බෝධි රාජයෙක් වනු බැරි විය ගහට 

නීල වර්ණ නිල් චාමර කොළ තුරිනේ

මෝදු වුණයි රතු කැකුළක් ගස මුදුනේ 

පාරමිතා මිණිමුතු වී මල පිපුණේ 

යාළු, එයට ‘එරබදු’ යන නම ලැබුණේ 

රනේ රුවට රන් කිරුළක අන්දමට 

පෙනේ සුරත් මල ගහ උඩ තුන් යමට 

මලේ වරුණ පවසන මහ පිංකමට 

අනේ යෝද බල ලැබියන් දරුවන්ට 

ඉතින් යහළුවනි මල් පිපුණොත් ගසක 

සැකක් නැතිය පලයක් හට ගනු නිසැක 

සිතින් අත නෑර මල් වල මුදු මෙළෙක 

වරෙව් පරාගණයට රොද බැඳ හනික 

 [සුබ උදෑසන - 1988] රත්න ශ්‍රී විජේසිංහ

ජනප්‍රිය සංස්කෘතියේ යටිබඩ අතගෑම : HoTel CaliFornia

Eagles සංගීත කණ්ඩායම

1970තරම් ඈත යුගයක වුවද ධනවාදී සමාජ ක්‍රමයක් මගින් කළා ක්ෂේත්‍රයේ පුද්ගලයෙකුගේ ආත්මය සූරාකෑමේ ඛේදවාචකය ඇමරිකාව තුල දක්නට හැකිවිය.එකී හෘදසාක්ෂියේ  හඬ එම යුගයේ කරලියට බට ඊගල්ස්(Eagles) නම් රොක්(Rock) සංගීත කණ්ඩායමෙන් ප්‍රතිරාව දේ.

“Hotel California ගීතය තුලින්  අප දෘශ්‍ය කිරීමට උත්සහ දැරුවේ 70 දශකයේ ‘ඇමරිකානු සිහිනයේ' අඳුරු යටිබඩ හා සංගීත ක්ෂේත්‍රයේ පැවති දුරාචාරය යි.”

              ඒ Hotel California ගීතයේ රචකයා වූ ඩොන් හෙන්ලි (Don Henly) ගේ වචනයි.

On a dark desert highway,cool wind in my hair
Warm smell of colitas , rising up through the air
Up ahead in the distance,I saw a shimmering light
My head grew heavy and my sight grew dim

ඒ,සියල්ල වෙළඳ භාණ්ඩ බවට පත්වූ මනුෂ්‍යත්වයෙන් තොර සමාජ කාන්තාරයක් යන වෙහෙසකර ගමනේදී ක්ෂේම භූමියක් සේ පෙනෙන මිරිඟුවක්,ඉදිරියෙන් ඇති බවට හඟවන මාර්ග සංඥා ය.එය ගත සනහන සීත සුලන් රැල්ලකි.විටෙක සීතලට ගැලපෙන උණුසුම් මාරිජුවානා ගන්ධයකි.මේ පොපියන සංවේදනයන් තුල හැඟීම් වලින් හිස බරවන අතරේම බුද්ධියේ පෙනීම හීන වේ.

“මිනිසෙකු විසින් ජීවිතයේදී අත්දැකිය හැකි භයානක දේවල් දෙකකි.එනම් ගැහැණිය සහ මත්ද්‍රව්‍ය යි.”

                එසේ කියන්නේ මෙමෙ ගීතයට හඬ මුසුකරන Don Felder ය.

Then she lit up a candle and show me the way

අපායක් විය හැකි දිව්‍යලෝක තුල තමන්ට ආශ්වාස කිරීමට ඔක්සිජන් වුවද සැපයීමට සුදානම් කාන්තාවන් සිටියි.එය,එකට කොක්ටේල් එකක් පානය කිරීමේ අවමයේ සිට ගංජා කුරක ආලෝකයෙන් සුඛාන්ත ලෝකයේ අඳුරු මුළු පෙන්වීම දක්වා දිගු වේ.
            ඇමරිකානු ජනප්‍රිය සිහිනයේ ගිලී සුඛාන්තය කර යන ගමනේදී ඔවුන් වඩ වඩාත් අතෘප්තිකර වේ.මධ්‍යසාර යෙන්  ඔවුන්ගේ උගුර තෙත් නොවේ, කෙතරම් අභිසුරුලියන් හමුවේ වුවද ඔවුන්ගේ රාගය නොසන්සිඳේ.අසහනකාරී බවේ හි තුඩ වෙලාවක් අවේලාවක් නොමැතිව පපු තුලට කිඳා බසී.නින්ද අවශ්‍යම කටුක රාත්‍රියයන්ගේ දී පවා නින්දෙන් අවදි වීමට ඔබට බලකරයි.(Wake you up in the middle of the night just to hear them say…)
          ජීවිතය සොයා යන්නවුන් අවසානයේ තමන්ගේ අතෘප්තිකර ජීවිතය තුල ආත්මීය වශයෙන් සිරගත වේ.(We are just prisoners here of our own device).
අවසානයේදී ධනවාදී සමාජ ගංගාවේ තමන්ට අහිමි වූ තමන්ම ම සොයා ඇවිදින්නට ඔවුන්ට සිදුවේ.බොහෝ දෙනා එසේ සෙවීම අතහැර දම ඔහේ පාවී යන අතර එතරම් සැඩ පහරක වුවද උඩුගම් බලා පිහිනන්නට පොර බඳින  එකෙක් දෙන්නෙක් නැතුවා නොවේ.එසේ වුවත් එකී හැම අවස්ථාවකදී ම සිදුව ඇත්තේ ‘මෙයින් නික්මීම මරණය පමණක්ය’ යන්න ඔවුන්ට සිහිගන්විම පමණි.මේ ඔවුන්ගේ ශෝකාලාපයයි……

Last thing I remember I was, running for the door
I had to find the passage back to the place I was before
Relax said the night man we are programmed to receive
You can check out anytime you like but you can’t never leave…

මඟ දිගට ටෙලිවිෂන් කුණු බක්කි අවුස්සමින් දිනක් පහන්වන ඇසිල්ලෙහි සියලු ක්ලේශ නසා රියලිටි තරුවක්  වීමට අතදරුවාගේ පටන් පොරකන සමාජයකට උචිතම තැන Hotel California නොවේද?

Hotel CaliFornia audio


 

මැතිවරණං වේරමණී සික්ඛාපදං සමාදියාමි!

නීතිඥ සංගමයේ සභාපති ජනාදිපති නීතිඥ විජයදාස රාජපක්ෂ මහතා විසින් මැතිසබය ස්වාමින් වහන්සේලාට නීතියෙන් තහනම් කල යුතු බවට පාර්ලිමේන්තුවට යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කර ඇත.මගේ අදහස අනුව එය ඉතාමත් කාලෝචිත යෝජනාවක්ය.ස්වාමීන් වහන්සේලා යනු ලෞකික ජීවිත සමඟ බැඳීම් තබාගත යුතු කොට්ඨාසයක් නොවේ.උන් වහන්සේලාගේ වගකීම ධර්මය ප්‍රචාරය කරමින් උන් වහන්සේලාද සසරින් එතෙර වීමය.ධර්මය කෙරෙහි වුවද බැඳීම් තබාගත යුතු නොව බව බුදුන් වහන්සේ දේශනා කර ඇත.උන් වහන්සේ ධර්මය උපමා කරන්නේ පහුරකටය.එතෙර වූ පසු පහුර කර තබාගෙන යෑමේ අවශ්‍යතාවක් නොමැත.රාජ්‍ය පාලනය සම්බන්ධයෙන් ද ස්වාමීන් වහන්සේලාට ඇත්තෙ ඒ පිලිබඳ ධර්මනුකුල විවරණයක් සැපයීම මිස සිවුර උස්සාගෙන කෑගසමින් බෞද්ධයන් වන අප හට අන්‍ය ආගමිකයන්ට මුහුණ දීමට බැරි තත්වයක් උදාකරලීම නොවේ.
                           මේ සම්බන්ධයෙන් අද ලංකාදීප පුවත් පතට දේශප්‍රේමී කණ්ඩායමේ අයිකන් එකක් වන උදය ගම්මන්පිල උපාසක මහත්තයා ලිපියක් සපයා තිබුණි.හාමුදුරුවන් නැත්තම් ඔවුනුත් ගස් බව හොදාකාරවම දන්නා නිසා පොරගේ සිත සැහෙන්න රිදී ඇත.ඔහු පළමුව කිය ඇත්තෙ බුදුන් වහන්සේ  “මැතිවරණං වේරමණී සික්ඛාපදං සමාදියාමි” යනුවෙන් ශික්ෂා පදයක් පනවා නැති නිසා භික්ෂුන් වහන්සේලාට මැති සබය සුදුසු බවයි.මෙවැනි කතා කියද්දී මුන් බෞද්ධයන් දැයි සිතේ.හෙට අනිද්දාට බුදුන් වහන්සේ ශික්ෂා පදයක් පනවා නැතැයි කියා තව මොකක් හෝ ජඩ වැඩක් කර අත පිහිදා ගැනීමට මොවුන් පසුබට නොවනු ඇත.
                           ශ්‍රී ලංකාවේ වාසය කරන ග්‍රාමවාසි හා අරණ්‍ය වාසි භික්ෂුන් වහන්සේලාගෙන් ග්‍රාමවාසී භික්ෂුන් ධර්මය ප්‍රචාරය කිරීමේ වගකීම භාර ගෙන ඇති බවත් එහිදී ලෞකික බැඳීම් වලට යටත් වීමට ස්වාමීන් වහන්සේලාට සිදුවන බවත් ගම්මන්පිල මහතා ප්‍රකාශ කරයි.මේ අනුව හෙළ උරුමයේ ස්වාමීන් වහන්සේලා මහජන ඡන්දය අපේක්ෂා කරන්නේ ධර්මය ප්‍රචාරය කිරීමටය.පසුගිය වසර කීපයක සිට ඔවුන් ධර්මය ප්‍රචාරය කරන ආකාරය කව්රුත් දන්නා නිසා ඒ ගැන තවත් කතා කිරීම අනවශ්‍යය.
                             ඇමති මණ්ඩලයට අමතක කල නොහැකි චරිතයක් වන දුටුගැමුණු රජතුමාද ගම්මන්පිල මහතාගේ සිහියට නැගෙයි.දුටුගැමුණු රජතුමාගේ දස මහා යෝධයින්ගෙන් කෙනෙකු වන ථෙරපුත්තාභය යෝධයාද මහණදම් පිරු අයෙකු බවත් රටේ අවශ්‍යතාව අනුව ඔහු යුද්ධයට ගිය බවත් ඔහු කියයි.එය සැබෑවකි,නමුත් ථෙරපුත්තාභය යුද්ධයට ගියේ සිවුරට සමු දීමෙන් පසුවය,යුද්ධයෙන් අනතුරුව නැවතත් මහණ විය.හෙළ උරුමයේ ස්වාමීන්වහන්සේලාටද එසේ කැක්කුමක් තිබුණ නම් පසුගිය යුද්ධ සමයේ සිවුරට සමු දී T-56 ක්ද රැගෙන යුද්ධයට යාමට තිබුණි,එසේ වුනි නම් කිසිම කෙනෙක් උන් වහන්සේලාට අපවාද නොනගනු ඇත,එමෙන්ම එසේ වුනි නම් උන් වහන්සේලා ථෙරපුත්තාභය මෙන් ඉතිහාසගත වීමට තිබුණි.
                              කෙසේ වෙතත් ස්වාමීන් වහන්සේලාට මැති සබය නීමිතියෙන් තහනම් කල යුතුයි යන්න ඉතා කාලෝචිත යෝජනාවක් බවයි මගේ අදහස.
හවසට ගොස් තේකොල, සීනි ටික පන්සලෙන් අරන් එන උපාසක මහත්වරුන්ට හා ගම්මන්පිල මහත්මා වැනි හාමුදුරුවන් ලවා කොස් ඇට බාගන්නා අයට මිස සියලු දෙනා මේ යෝජනාවට කැමති වනු ඇත. විඳින්නට හැකි සියලුම කම්සැප විඳින අතරේ බෞද්ධාගම නමට මුවා වී එකිනෙකාගේ පිට කසාගන්නා මෙවැනි සංඝ-උපාසක කණ්ඩායම් රජකාලයේ මෙන් පැන්නිය යුතුය.කෙසේ වෙතත් මොවුන් බලයට ගෙන ආවොත් පන්සිල් පද 5 ද පනතක් මගින් ඉවත් කරනු ස්ථිරය.


පින්තුරය ගත්තේ මෙතනින්  http://maathalan.blogspot.com/2010_05_01_archive.html